και συ μιλάς για έρωτες...

[Ελένη Ιωάννου]

Αν είχα μία στάλα ουρανό να σου χαρίσω
εγώ θα 'μουν που πρώτη θα ερχόμουν να σε βρω
μα τραυματίζω φλέβες με καρφιά για να κυλήσω
και παίρνω ανάσα απόκοσμη απ' τα σπλάχνα ,βογγητό

και συ μιλάς για έρωτες και βλέμματα υγρά
για αγάπες και φιλιά μη με ζαλίζεις πια
αμάν και χάνομαι μέσα στις μουσικές
στή γη απ' άκρη σ'άκρη σπάω σε κύματα φωνές
και συ ζητάς στα όνειρα,στα οράματα να μπεις
και ψάχνεις μες τα μάτια μου αλήθεια για να βρεις
του κόσμου ζω αγάπες κι ευτυχίες δανεικές
και δεν υπάρχω στο παρόν στο αύριο και στο χθες

Αν είχα μια ψυχή που πολεμάει για την πρωτιά
εγώ θα 'μουν που σώμα μου θα σ'έπαιρνα αγκαλιά
μα ζωγραφίζω ανέμους στο παράθυρο τις νύχτες
και ξημερώνω φεύγοντας μ' αγγέλους μου ερημίτες