ΑΣΗΜΙΑ ΑΣΤΡΟΣΚΟΝΗ

[Purple Line]

Παίξε τη μελωδία μας
και μέλωσε με στο μακρόκλιμα του νου
Περάσαμε τόσο πολύ καιρό
και στεγνώσαμε στον ήλιο , στον αέρα , τη βροχή
και στο χιόνι
και πάντα βουτηγμένοι ολόκληροι μέσα
ποτέ να μην φύγει μόνος ο χρόνος για το ταξίδι
Με την ψυχή μας
άλλες φορές που δεν προλαβαίναμε να την δούμε
στα γρήγορα που έπαιρνε μια φόρα
και έμπλεκε κουβάρι βραχύ
και άλλες
αργά αργά
ιερές σιγές να ορκίζουν τα αμόνια με αμποδέματα
να λιώνουν για το χώνεμα
και ποτέ δεν την χάναμε
Πάντα η αστερόσκονη της , ασημιά πότιζε τα χώματα μας
Ήταν οι μέρες μας
ο χρόνος μας
η πάχνη των αναπνοών μας
και αγάπησα τα γοργά και τα γρήγορα βήματα μας
αγάπησα τον γάμο μου στον αέρα και την βροχή
και είμαι κάτι , να προχωρώ
με ασημένια αστρόσκονη πάνω μου
Παίξε τώρα που ονειρεύομαι το ταξίδι μας
Παίξε !

[Ελένη Ιωάννου]

αν συμφωνεί και ο ποιητής φυσικά:))

[Ελένη Ιωάννου]

να διαφωνήσω λέω pollen..ήταν τόσο δυνατό το παίξε και το κοινό μας μουσικοστιχουργικοποιητικό συναίσθημα που έβαλα τα ακουστικά και το έκλεισα σε συγχορδίες χωρίς μέτρο ,με ύφος δυνατό και χρώματα πολέμου και ..θαυμασα το δημιουργό του που με προκάλεσαι βγω στον ουρανό..θα το ακούσουμε σε ένα μήνα από τώρα:))