(ΜΙΑ ΔΙΚΉ ΜΟΥ ΟΥΤΟΠΙΑ)

ΜΙΑ ΔΙΚΉ ΜΟΥ ΟΥΤΟΠΙΑ): Αφού η κοινωνία μας είναι βασισμένη σε ένα μοντέλο σχέσεων –συναλλαγών και εξουσίας, η ανθρωπότητα θα μοιάζει πάντα με ένα πλήθος μερμήγκια
που χτίζουν, ένα πύργο στην άκρη του κύματος!
Όσο κι αν προσπαθούν τα μερμήγκια, όσο και να βάζουν τα δυνατά τους,
το οικοδόμημά τους θα είναι καταδικασμένο!
Κάποια μερμήγκια – που είναι πιο περίεργα και δεν υπακούουν απλώς εντολές
αναζητούν θαρραλέα μια λύση. ¨Έτσι ανακαλύπτουν ότι 2-3 μέτρα παρακάτω,
υπάρχει σταθερό έδαφος και με την λιγότερη προσπάθεια, τα μερμήγκια θα μπορούν να χτίσουν εκεί όσους πύργους θέλουν!
Φορτώνονται λοιπόν μερικούς κόκκους χώμα – ως απόδειξη ότι λένε αλήθεια- και επιστρέφουν στο γιαπί όπου κτίζεται ο μερμηγκόπυργος.
Όταν τα άλλα μερμήγκια είδαν τους κόκκους απ’ το χώμα αναφώνησαν ενθουσιασμένα: Μπράβο σας! Μπράβο! Τώρα με τους κόκκους που φέρατε
θα μπορέσουμε να χτίσουμε ένα πολύ γερό πύργο!!!!!

Συμπέρασμα: 1)για να κατανοήσεις κάτι πρέπει να έχεις την ανάλογη αντίληψη!
2)Θα μπορούσαμε να «χτίσουμε» τη κοινωνία στο επιθυμητό μας σημείο!

Πάνω σε βάσεις συνειδητότητας !{αντι της «ικανοποίησης» της εξουσίας, να είχαμε την ικανοποίηση της αρχαιοελληνικής μας κουλτούρας. Το άτομο Ηρακλής, που
διαλέγει την Αρετή και είναι πανίσχυρο.}

3)Στο προσωπικό επίπεδο ο καθένα μπορεί να διαφοροποιήσει τη θέση του!

Η συνείδηση θα’ πρεπε να είναι το πρώτο Ανθρώπινο δικαίωμα!
Χωρίς συνείδηση, πως μπορείς να ξέρεις αν είσαι ελεύθερος;
Πως θα κατανοήσεις την ελευθερία σου και θα την διαφυλάξεις;
Έχουμε δεχτεί όμως ως δεδομένο, ότι οι ανθρώπινες σχέσεις πρέπει να
κλέβονται και όχι να κερδίζονται, να εκβιάζονται και όχι να προσφέρονται,
όλα αυτά στο όνομα της ματαιοδοξίας, και της αχόρταγης λαιμαργίας,
μάτια κλειστά,
μην τυχόν και δούμε τη θάλασσα,
που έρχεται να γκρεμίσει ξανά τον πύργο μας.

Σχόλιο

Πρέπει να είστε μέλος του UtopiaZone για να προσθέσετε σχόλια!

Join UtopiaZone

Σχόλιο από το μέλος Νίκη-Αννα Π. στις 4 Ιούνιος 2008 στις 10:49: H συνείδηση είναι δικαίωμα και μάλιστα το μόνο δικαίωμα που αρχίζει και τελειώνει σε μας τους ιδιους και αφορά την καθαυτό προσωπική μας εξέλιξη! Ουδείς μπορεί να στη στερήσει...παρά μόνο ο εαυτός σου! Επειδή όμως η συνειδητότητα θέλει ειλικρίνεια κι αυτό πονάει, θέλει κότσια, αντοχή, προτιμούνται οι εύκολες λύσεις ...και όπως σοφά λέει ο λαός ''πώς παν τα γίδια στο γκρεμό; Βλέποντας το μπροστινό!''. Για το κάθε τι ψαχνόμαστε για ''απαλλακτικό βούλευμα'' η ανασκαφή κουράζει!... ''μην τυχόν και δούμε τη θάλασσα που έρχεται να γκρεμίσει τον πύργο μας...''

Σχόλιο από το μέλος Aris62 στις 20 Μάιος 2008 στις 13:29: Μάτια κλειστά καρδιές φυλακισμένες .

Σχόλιο από το μέλος flyingcat στις 19 Μάιος 2008 στις 22:59: η συνειδηση βιωνεται αγαπητη δεν μαθαινεται
κατα συνεπεια συμφωνω μαζι σου

Σχόλιο από το μέλος adri στεφόπουλος στις 19 Μάιος 2008 στις 22:49: ''μην τυχόν και δούμε την θάλασσα που έρχεται να γκρεμίσει τον πύργο μας....!''

για να θεραπευτεί ο άρρωστος είναι ανάγκη κατ' αρχήν να δεχτεί την αρρώστια του... να συνειδητοποιήσει τις πληγές του....