Ιστολόγιο τού μέλους Ελένη Ιωάννου (208)

Εδώ η κόλαση η ζωή..

Βάλαμε σε πάγο το θυμό τη θλίψη στο αλάτι και τριγυρνούσαμε στον κόσμο δίνοντας το ιδανικό το διάφανό μας το υπέροχο κομμάτι.. Σαν ξεκινήσαμε να γράφουμε με πλαστικό..άσπρο του γάλακτος τα τείχη των ορίων μας μείναν τα πάθη μας σε κώμα κι η ψυχή μας στο κενό και κρατηθήκαμε απ' τις άκρες των λοφίων μας.. Σώματα ήμασταν.. τριαντάφυλλα και κρίνα οι μυρωδιές.. σε πεδιάδα Απρίλη μήνα μας κρατούσαν κι έτσι δεν έμαθε κανείς ποτέ γιατί τα στιχουργήματά μας δεν μεγαλουργούσαν.. Μα εκεί που βγάζαμ… Συνέχεια

Προστέθηκε από το μέλος Ελένη Ιωάννου στις 3 Δεκέμβριος 2009 στις 17:30 — 3 σχόλια

και συ μιλάς για έρωτες...

Αν είχα μία στάλα ουρανό να σου χαρίσω εγώ θα 'μουν που πρώτη θα ερχόμουν να σε βρω μα τραυματίζω φλέβες με καρφιά για να κυλήσω και παίρνω ανάσα απόκοσμη απ' τα σπλάχνα ,βογγητό και συ μιλάς για έρωτες και βλέμματα υγρά για αγάπες και φιλιά μη με ζαλίζεις πια αμάν και χάνομαι μέσα στις μουσικές στή γη απ' άκρη σ'άκρη σπάω σε κύματα φωνές και συ ζητάς στα όνειρα,στα οράματα να μπεις και ψάχνεις μες τα μάτια μου αλήθεια για να βρεις του κόσμου ζω αγάπες κι ευτυχίες δανεικές και δεν υπάρχω στο πα… Συνέχεια

Προστέθηκε από το μέλος Ελένη Ιωάννου στις 14 Οκτώβριος 2009 στις 22:23 — Χωρίς σχόλια

Αλλοι θα δουλέψουνε για μας...

Τι μέρα είναι σήμερα; Κυριακή; λοιπόν δεν ξέρω γιατί αλλά τις Κυριακές κάνω πολύ αισιόδοξες σκέψεις.. Για τον αγρότη ..ας πούμε.. που δεν θα'χει να σκάψει.. Για τον εργάτη που δεν θα 'χει να μεταφέρει στις πλάτες του.. Για το φούρναρη που άλλοι θα του ψήσουν τα ψωμάκια του.. Για τον ανθοπώλη που θα φροντίσουν άλλοι του επαγγέλματος για τα στεφάνια Για το μάγειρα που δεν θα τον νοιάζει αν του καούν οι γίγαντες -τους προτιμάνε σε τέτοιες περιπτώσεις- Για τον καφετζή που φούσκωσε δε φούσκωσε ο κ… Συνέχεια

Προστέθηκε από το μέλος Ελένη Ιωάννου στις 6 Σεπτέμβριος 2009 στις 14:30 — Χωρίς σχόλια

τα τραγούδια μας..

Ερχονται πάντα και τα σύννεφα σκορπάνε στο σύμπαν βρίσκονται ,στην ύλη δεν χωράνε μοιάζουν με έμβρυα ,γνωρίζεις οτι ζουν βρίσκουν μια θέση στην ψυχή και σου μιλούν Τα τραγούδια μας-κελιά-νότες κυψέλες των ονείρων μας τις μάνες ,καραμέλες -τις ταίζουμε-ανεμώνες τους χειμώνες να γεννήσουνε στρατώνες τις εικόνες να μας πάρουν να μας παν ,με τα φτερά τους στα ταξίδια της ζωής ,τα θαύματά τους Ερχονται πάντα να φωτίσουν το σκοτάδι πλέκουν τα αστέρια,του ουρανού φτιάχνουν υφάδι ο λυρισμός γίνεται… Συνέχεια

Προστέθηκε από το μέλος Ελένη Ιωάννου στις 6 Σεπτέμβριος 2009 στις 10:00 — Χωρίς σχόλια

Γιος τ' ανέμου..(παρά ..θανάτου)

Κύμα σπάει η μορφή του να χαθεί λύνεται βροχή στα σωθικά του γιος τ'ανέμου, λόγια του θανάτου κρίμα το χει να καταδεχτεί φέρνει ο νοτιάς τις πασχαλιές μάτια σπαρταράει στα πυροφάνια δες τον πως περνάει απ' τα στεφάνια πως χορεύει μέσα στις φωτιές Κάρβουνα πατάει πάνω στη γη νιάτα που ιριδίζουν στο σκοτάδι παίζει ο νους αγάπες με το λάδι άκαφτο στ' αντίπερα να βγει Σκάλωσε στα χέρια το σταυρό λίμνασαν οι φλέβες του να αράξουν Μάη μήνα βρήκαν να τον σιάξουν έξω απ' της ζωής το μερτικό Συνέχεια

Προστέθηκε από το μέλος Ελένη Ιωάννου στις 2 Αύγουστος 2009 στις 14:25 — Χωρίς σχόλια

Στη μνήμη του

Σουγιάδες κουβαλούν οι ναυτικοί μα ο φόνος τους αλλού παραμονεύει κι αν τους ρωτήσεις πως τους πρέπει να χαθούν στην άγρια θάλασσα.. αδελφέ μου ..θα σου πουν.. Πληγώνει η θύμηση σαν κόχη ..το παράπονο.. στα βλέφαρά του να ταν αίμα ή να 'ταν δάκρυ.. είχαν μπαρκάρει δεν ξεκούναγε το στρώμα του εκεί βυθίστηκε η ψυχή...έξω απ' το σώμα του.. Ανεύρισμα αορτής κοιλιακής το πείσμα βράχος στο στομάχι του καρφώθηκε θα γραφε η πλάκα ..Ιωάννου κοιμητήριο και θα ' χε λήξει οριστικά το διαβατήριο.. Στον… Συνέχεια

Προστέθηκε από το μέλος Ελένη Ιωάννου στις 21 Ιούλιος 2009 στις 2:45 — Χωρίς σχόλια

ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ

κάναν στριπτίζ τα τραγουδάκια δυο χρονιές στο διαδΊκτΥο εκθέταν το σολφέζ τι να σου κάνει μια κιθάρα κι ο κουβάς; παρτα ρε μάστορα να ζήσουν ..τι κοιτάς; Στο radiobubbles ο Σωτήρης(παλιοχαρακτήρας) το χειμώνα ..να βοηθήσουμε παιδιά η καρακαηδόνα.. στην κάρλα μέσα θα τα πνίξει σα γκοστέρες με ..επικοινώνησε.. με μάθαν ki οι αστέρες Μετά ο δάσκαλος, (χρήστος Γκατζής) μου βρήκε καποτάστο πάρτο καλή μου με αγάπη για το μπάσο τι είσαι ο Βρασίδας με το μύστακα στο mi; πες τα στον τόνο σου ..και .. φ… Συνέχεια

Προστέθηκε από το μέλος Ελένη Ιωάννου στις 8 Ιούλιος 2009 στις 16:00 — 4 σχόλια

Λοιπόν ..έχουμε και λέμε...

φευγω από τη διαχείριση για προσωπικούς μου λόγους . τίποτα δεν συμβαίνει και τίποτα δεν θα συμβεί με ή χωρίς εμένα. ο Γιάννης νόμιζε οτι μας την πέφτουν οι βάρβαροι πάλι ..εγώ είχα αλλάξει την κεντρική σελίδα για να θυμηθούμε τα δεκαπέντε και είκοσι σχόλια που είχαν τότε οι δημιουργίες μας (εμένα ποτέ αλλά αυτό είναι άλλο θέμα ..είχαν και κριτήριο τα παιδιά:)))))) το γάτο μου λοιπόν νόμιζε οτι ξένος δάκτυλος μας τη φόρεσε ..και καλώς έπραξε και τσίτωσε με αποτέλεσμα να γίνει ένα τύπου μπάχαλο .… Συνέχεια

Προστέθηκε από το μέλος Ελένη Ιωάννου στις 28 Ιούνιος 2009 στις 22:30 — 2 σχόλια

Στη γη τα λόγια σου

Στη γη τα λόγια σου,λιωμένο σίδερο γινόταν κρούστα επιφάνεια να περάσεις σφάλιζαν τέλεια την ανάσα του θανάτου να περπατήσει η ψυχή σου μακριά του Μα ήταν φορές.. που όπως γλιστρούσες σε χαράκωναν σημάδια άφηνες τα χνάρια σου στο πέρασμα όξινα δάκρυα κομμάτια συμπληγάδες γκρεμοί παγίδες προς την κόλαση,χαράδρες.. και μόνο αν άγγιζε η καρδιά σου τους λυγμούς πολτός χυνότανε της γης η πανοπλία κι ήταν ευχή σου να σε κλείσει όταν στεριώσει απ' τη ζωή σου μια για πάντα να σε σώσει.. Συνέχεια

Προστέθηκε από το μέλος Ελένη Ιωάννου στις 28 Ιούνιος 2009 στις 2:40 — 1 σχόλιο

καθρέφτης τ'όνειρο

Στο φως τ'αχνό του φεγγαριού την ασημένιο του τον κύκλο τα μάτια εκείνα του παιδιού που δεν φοβάται πια το λύκο γυρίζει ο κόσμος κι αγκαλιά μου ανοιχτή να φτάσει απόψε να χωρέσει όλη η γη. Νιώθω κοντά σου ζεστασιά και σιγουριά μπορεί να είναι η αγάπη αυτή που λένε αυτή που γράφουν στα βιβλία οι ποιητές και τραγουδούν οι ερωτευμένες οι καρδιές. Μπορεί να είναι η αγάπη η μεγάλη αυτή η παράφορη η έλξη ,αυτή η ζάλη.. Στο φως τ'αχνό του φεγγαριού την ασημένια του τη χάρη τα χάδια εκείνα που μας παν… Συνέχεια

Προστέθηκε από το μέλος Ελένη Ιωάννου στις 28 Ιούνιος 2009 στις 2:39 — Χωρίς σχόλια

Απ'της καμάρας το νερό(Ελαφος Αγιας)

Απ' της καμάρας το νερό δώς μου μια γουλιά να πιω ψωμί να φτιάξεις μάνα στον <<Αη Θανάση>> το' χω τάμα να πάω να κοινωνήσω νάμα.. Ανάσα θέλω απ' <<το σταυρό>> κι απ' τα <<Κομμάσια>>θάμα αέρα απ' το χωριό μας βάμα να καθαρίσω μάνα στον <<Αη Γιώργη >>το 'χω τάμα να πάω να κοινωνήσω νάμα.. Απ' της <<καμάρας >>το νερό δως μου μια γουλιά να πιω να καθαρίσω μάνα στον <<Αη λιά>>που το 'χω τάμα να πάω να κοινωνήσω νάμα.. Συνέχεια

Προστέθηκε από το μέλος Ελένη Ιωάννου στις 23 Ιούνιος 2009 στις 22:35 — 1 σχόλιο

Δεν υπάρχουν αυθεντίες.

Εζησα χρόνια στο μηδέν του εαυτού μου, με μια συνείδηση που μένει σε λυγμούς, με κολλημένο το καντράν του λογικού μου, πάνω σε δράμματα ψυχής και οδυρμούς. [Μα δεν υπάρχουν αυθεντίες και λυπάμαι που 'χα στενέψει του μυαλού μου την τροχιά, μέσα στα όρια του θλιβερού μου κύκλου, που αυτούς που τρέμουν τους πατά και τους πετά.] Εζησα χρόνια σε σβησμένες συγκινήσεις σε δίχως νόημα συνθήματα ζωής, σε χλιαρές και βολεμένες συγκινήσεις μέσα σ' υπότιτλους αγάπης κι ανοχής, Εζησα χρόνια σε στιγμές χω… Συνέχεια

Προστέθηκε από το μέλος Ελένη Ιωάννου στις 12 Ιούνιος 2009 στις 22:00 — 6 σχόλια

Με τα μάτια σου μόνο..

Με τα μάτια σου μόνο μπορείς, την αλήθεια του κόσμου να βρεις, σαν κουκίδα στο σώμα του απείρου, σαν τελεία στο κόμμα του ονείρου.. Στο μυαλό σου ,σφραγίδες ζωές, των προγόνων πορείες μισές, τα'χει η φύση με τάξη διατάξει, το παλιό με καινούριο ν'αλλάξει. Με τα μάτια σου μόνο μπορείς, την αλήθεια του κόσμου να βρεις, μια εικόνα π' αφήνει σημάδια, στων παιδιών σου τ'ανέσωτα υφάδια. Με τα μάτια σου μόνο μπορείς, την αλήθεια του κόσμου να βρεις.. τι σου ανήκει απ'το μέλλον να πάρεις κι όταν… Συνέχεια

Προστέθηκε από το μέλος Ελένη Ιωάννου στις 6 Ιούνιος 2009 στις 10:00 — 3 σχόλια

Μαζεύω ήλιο...

Η ιστορία αφορά έναν ακόμα είν' η ελπίδα που φυτεύεται στο χώμα μαζεύω ήλιο είχε πει..για τον καρκίνο το καίω το άτιμο ...εγώ δεν σας αφήνω... Εκεί την άκουσα απ' τα μάτια του μια ανάσα στον ύστερο ψυχρό χαιρετισμό άλλος τις γύρισε τις σκέψεις του τροχιά τα χείλη εκείνου έχουν σφραγίσει οριστικά Το καίω το άτιμο..το μέτραγε για αδύναμο.. καυτηριάζω από τη ρίζα το κακό αυτοί οι γιατροί με τη χημεία τους μ' αχρήστεψαν ανοίξαν τρύπες στο κορμί μου ..πάνω ασκήτεψαν... Μα εδώ στο φως ..αν θα στ… Συνέχεια

Προστέθηκε από το μέλος Ελένη Ιωάννου στις 5 Μάιος 2009 στις 10:30 — 1 σχόλιο

Ανίκανος στον κόσμο

Τους λες το φόβο σου και κείνοι βρίσκουν σώμα , για να σκαλίσουν με καλέμια και σφυριά, τους λες τον πόνο σου και κείνοι από το χώμα, παίρνουν τις πέτρες και σου χτίζουν την καρδιά. Και τότε πια και συ το'χεις πιστέψει, πως είσαι πλάσμα ενός κατώτερου Θεού και γράφεις μέσα σου ανίκανος στον κόσμο κι επιβιβάζεσαι στα αζήτητα γι'αλλού. Τους λες το φόβο σου και κείνοι προσποιούνται, πως είναι ανίκητη κι ατρόμητη φυλή τους λες τον πόνο σου και κείνοι αναρωτιούνται, πως ζουν ακόμη τέτοιοι αδύναμ… Συνέχεια

Προστέθηκε από το μέλος Ελένη Ιωάννου στις 3 Μάιος 2009 στις 21:30 — Χωρίς σχόλια

Μονόφθαλμοι..

έσβησα τον αριθμό και την οδό του ονείρου μου ωχ!όλο τα ίδια και τα ίδια μου συμβαίνουν δεν με νοιάζει που ξεκίνησα γι'αλλού κι αλλού πηγαίνω σημασία έχει πάντως που ακόμη ανασαίνω. η ιθάκη είν'ο δρόμος ,η ιθάκη του Καβάφη η δική μου η ιθάκη,το ότι λάχει εμείς οι βλάχοι είναι άλλη ιστορία και τυγχάνει να συμπίπτει, μόνο τότε που ο μονόφθαλμος ζαβός μ'ανακαλύπτει. του Οδυσσέα ήταν ένας και τον πάλεψε γενναία αν μπορεί να πει κανείς οτι η απάτη είναι σπουδαία η δική μου η περίπτωση μονοφθαλμοαφθ… Συνέχεια

Προστέθηκε από το μέλος Ελένη Ιωάννου στις 2 Μάιος 2009 στις 10:30 — 1 σχόλιο

Μούσες επτά...

Μούσες επτά τω αριθμω στη γέννηση μου επάνω οι τρεις με λαδι πιάστηκαν οι τρεις με το νερό η μία η ηλιογέννητη η καλοκαμωμένη ακόμη τρέχει η άκαρδη νονά να μην την πω. οι τρεις τις φάσκιες μου βαλαν οι τρεις τα κομποσκοίνια η μιά η ακριβοθώρητη όπου γεννάει κρίνα μου έταξε στους ήχους και στους στίχους θα με πάει και πρέπει να τη βρω γιατί μου το χρωστάει. ε!!!μην κοιτάς που ρίχνομαι στη ρίμα αστροπελέκι αυτή ψάχνω τ'αλάβαστρο το μύρο αυτή το έχει. τα χίλια χρόνια ακροπατώ ναδίρ κι ανατολή γι… Συνέχεια

Προστέθηκε από το μέλος Ελένη Ιωάννου στις 29 Απρίλιος 2009 στις 2:00 — Χωρίς σχόλια

ο τέρη ,η Αμέρσα και ο αθίγγανος(επεισόδιΑ..οι στίχοι της Αμέρσας είναι της Αμέρσας..γίνεται μια προσπάθεια να το μάσουμε για θεατρικό )

Ο Τeri ήτονε χλιμίτζουρας αοιδός μ'ένα σαφώς αμφισβητούμενο ταλέντο χωρούσε ο έρμος στα βρακιά της Γιαμερσούδας μίας μοιραίας σιτεμένης κοπελούδας. Πρώην διδάσκαλος και νυν διαζευγμένος(πήγαινε πακέτο η τέως με το φροντιστήριο) μέσα στα sites τη μπουρούχα εκκλιπαρούσε μ'αυτή η σκορδόπιστη μπορδώ ταφτά κουνούσε σε έναν αθίγγανο που μάλλον αγαπούσε.. Τανάσης ήταν τ'όνομά του , είχε ξεχάσει τα παιδιά του Τσιγγάνας μάνας γιος το θρέμμα με το τσαχπίνικο το βλέμμα μα απ'της Αμέρσας το παλλίνδρομο πή… Συνέχεια

Προστέθηκε από το μέλος Ελένη Ιωάννου στις 19 Απρίλιος 2009 στις 10:30 — 3 σχόλια

πάντα να γελάς

Υπάρχει λόγος πάντα να γελάς ακόμη κι αν ο πόνος σε βαραίνει να δίνεις χρώμα σ' ότι αγαπάς υπάρχει πάντα λόγος να γελάς.. Σ' ευχαριστώ να λες συνέχεια στη ζωή αν δεν σε ζούσα δεν θα μάθαινα από σένα δεν θα γυρνούσα με τα μάτια μου τη γη κι απ' τον αέρα της δεν θα παιρνα πνοή. Μη σταματήσεις φως μου να γελάς ακόμη κι αν η νύχτα σε κυκλώνει το μέλλον που θα ρθει να ξεκινάς μη σταματήσεις φως μου να γελάς Υπάρχει λόγος πάντα να γελάς ακόμη κι αν ο δρόμος σου στενεύει εσύ συνέχισε να περ… Συνέχεια

Προστέθηκε από το μέλος Ελένη Ιωάννου στις 22 Μάρτιος 2009 στις 1:30 — Χωρίς σχόλια

Δεν πιστεύω σ'αγάπες.

C1 Δεν πιστεύω σ'αυτά δεν πιστεύω σ'αγάπες είναι όλα φτιαχτά παραμύθια κι απάτες.. R/ Κάνει τρικ η ζωή άκου τώρα μια αλήθεια τη μεγάλη στιγμή μηδενίζει η συνήθεια.. και κει που'σαι Θεός σε μια σχέση.. υπεράνω σαν παλιάτσος γυρνάς σ'ένα τσίρκο MEDRANO C2 Δεν πιστεύω σ'αυτά δεν πιστεύω στα πάθη κι η δική μου καρδιά δεν χωράει άλλα λάθη. C3 Εχω νιώσει φωτιά έχω κάνει θυσίες μα μεγάλωσα πια και δεν έχω απορίες. Συνέχεια

Προστέθηκε από το μέλος Ελένη Ιωάννου στις 22 Μάρτιος 2009 στις 1:18 — Χωρίς σχόλια