Ιστολόγιο τού μέλους Purple Line (7)

Μη βλέπεις θυμό δεν έχω μη σκιαχτείς επικρίσεις δεν κρίνω μη νομίζεις εγώ έπαψα στις στάχτες των πράξεων Κοίτα με ξέχνα τη κρατημένη στη θύμηση εικόνα κοίτα θέλω να με κρατήσεις μέσα στη κοσμοχαλασιά στο γομωμένο μου βλέμμα Έπεσα μια νυχτιά στο χώμα με χάιδεψα με μια δροσιά Κοίτα με δε γνωρίζω τίποτα παλιό Είμα… Συνέχεια

Αφού νικήθηκε ο δυνάστης , κατάλαβα αυτήν την νίκη ίσως δεν έπρεπε να την ονειρευτώ σ’αυτήν την μάχη , ίσως δεν έπρεπε να εμπλακώ Αυτό το λάφυρο είναι φορτίο , τα δάκρυα αρνούνται να το ζυγίσουν μένουν σφαλισμένα , δεν ξέρουν τι να πρωτοκλάψουν αυτά τα δάκρυα και καυτά όπως είναι κάνουν μέσα μου πισ… Συνέχεια

Δεν υπήρξαμε μικροί δεν μεγαλώσαμε , ο χρόνος μια συνέχεια , ένα μπογιατισμένο σκαρί που το έκαψε ο ήλιος και το αλάτι , ένα όμορφο παλιό σκαρί που σιγοκαμένο εξακολουθεί να στέκετε στον αφρό έτοιμο να απλώσει τη σύρια του και πάλι μέσα στην απεραντοσύνη , εκεί που από πάντα άνηκε… Συνέχεια

Αν μπορούσα θα διάλεγα το ομορφότερο κομμάτι της νύχτας κάπου μεταξύ Αφροδίτης και Ήλιου κάπου εκεί στα όμορφα σημεία του ουρανού που υπόσχονται εκεί θα ήταν η ρωγμή μας να ρίχναμε τον χρόνο Αν μπορούσα θα έθαβα αυτή τη νύχτα και αυτή τη πόλη και ότι με πονάει και δεν θα άφηνα τα ποτήρια μας αδειάζοντας να μας σκοτώνουν Αλλά ο βασιλιάς διέταξε θάνατο και είναι τριγύρω είναι παντού αυτή τη νύχτα και μας κοιτάει Ίσως καταφέρω τον θάνατο του το σταματημό του ίσως τον στείλω κάτω , πιο κάτω ίσως τον… Συνέχεια

Παίξε τη μελωδία μας και μέλωσε με στο μακρόκλιμα του νου Περάσαμε τόσο πολύ καιρό και στεγνώσαμε στον ήλιο , στον αέρα , τη βροχή και στο χιόνι και πάντα βουτηγμένοι ολόκληροι μέσα ποτέ να μην φύγει μόνος ο χρόνος για το ταξίδι Με την ψυχή μας άλλες φορές που δεν προλαβαίναμε να την δούμε στα γρήγορα που έπαιρνε μια φόρα και έμπλεκε κουβάρι βραχύ και άλλες αργά αργά ιερές σιγές να ορκίζουν τα αμόνια με αμποδέματα να λιώνουν για το χώνεμα και ποτέ δεν την χάναμε Πάντα η αστερόσκονη της , ασημιά… Συνέχεια

Ανάλγητη στον τόπο των παραμορφωτικών αισθήσεων, κρατάς τα μάτια κλειστά, να μην λείψει από μέσα τους τίποτα από όλα όσα θέλεις να κρατήσεις, στη μυστική πορτούλα που σφαλίζεις κρατάς τις επιθυμίες σου και τα όνειρα σου , μακριά κλείνεις τον πόνο Ένα παρελθοντικό μέλλον ικανό να εξαφανίσει τους νευρικούς κόμπους που τρίζουν το κορμί σου σαν χαλασμένη κλειδαριά, σαν το λουκέτο που θα σφραγίσει το μπαούλο με τα υφάδια της ζαλισμένης ρόμπας σου και τα φύκια, μόνο όμορφα φαίνονται έτσι που σε στολίζ… Συνέχεια

Η εικόνα σαν φωτογραφία παλαιωμένη : τα κατάλευκα σύννεφα , οι ηλιαχτίδες και η βροχή σαν να σχίζει τον προσδιορισμό του τώρα Ένα τώρα μακριά από εικόνες ανάμνησης και όμως ξεπροβάλουν μέσα από τις άκριες των δέντρων να φτιάξουν το δικό τους ζωντανό μονοπάτι του Δαρβίνου. Όταν υπάρχει η… Συνέχεια