Σελίδα τού μέλους zizanio

Οι τρίχες των αυτιών σου
το μαύρο σου πουλάκι άθαμπο
εγώ σύρομαι
στους γκρίζους μεζέδες
μιας άχαρης μέρας
τα σέπαλα των μουσκεμένων ιπποπόταμων σου
εσύ κολασμένη κοτούλα
μέσα από τους φελλούς των αμνών
και των όλων τις εκστάσεις
εγώ μίασμα, στης τσίκνας το μαγείρεμα
ωχρός με κόκκινα πνευστά στη μαλακία του Σαββάτου
Το βράδυ χύνει ο λωποδύτης
το αγοραίο σπέρμα μου
κλαίει η συναγρίδα
ο νέος κερνάει το κρασί
καυλωμένες μπαλαρίνες
ο βήχας του γέρου
δόντια τραγουδιού
σιχαίνομαι
ο θεός των ασώτων
αδημ… Συνέχεια