Σελίδα τού μέλους teri

Γιος του Κινύρου και της νύμφης Εριώνης
ο βασιλεύς της Κύπρου ήτο γλύπτης ξακουστός
ερωτευμένος με της τέχνης του το τέλειο δημιούργημα
ζούσε τη θλίψη του ανέφικτου κακούργημα

Του αγάλματος το εξαίσιο κορμί
που ταν θαυμάσιο στην αφή
του άφηνε την αίσθηση ηδονικής γαλήνης..
Το αριστούργημα της συντροφιάς του κλίνης
του προκαλούσε ερεθισμό δίνης οδύνης
αρρωστημένης αμαρτίας δίχως πράξη εξομοίωσης..

Του έρωτα η Θεά που ευχαριστήθηκε
τη δύναμη πραγματικής αγάπης
την προσφορά του καλλιτέχνη αποδ… Συνέχεια

Τώρα που κόπασαν οι μάχες Ω Ι Μ Ε
τώρα που η Ελένη έχει τακάρει τη μπουλντόζα
τώρα που οι φίλοι εναγκαλιάστηκαν ξανά
ήρθα αοιδός να τραγουδήσω δυνατά

έγινε μπόγος η αγάπη μου η Αμέρσα
κι αντί ταφτά φορεί κουβέρτα γκρι και ζέρσα
κυοφορώντας φευ!του γύφτου το παιδί
μαθαίνω τρώει ότι πετάει και κολυμπεί

Εγώ μπαλάντες θα της γράφω της μανούλας
κι ας με τρομάζει ο πιθηκάνθρωπος Γιαγκούλας( παρολίγον πεθερά Αμέρσας βλ-επιστολή προς την μητέρα-Αμέρσας)
θα πάω με θάρρος μες τα γύφτικα εγώ
και θα τον π… Συνέχεια

Μη μου μιλάς γι'αυτούς που γνώρισες,γι'αυτούς που σ'αγαπούνε
της έμπνευσής μου τα πουλιά αλλού ντ'αλλού πετούνε
τη φούστα σου την κλαρωτή να θυμηθώ παλεύω
και μου ρχοντ' οι Πακιστανοί στο νου και αγριεύω(άκου πέντε!)

Αλλο πουλί Ανατολή κι άλλο πουλί στη Δύση
τα ντουφεκάω να μου σταθούν μα τα'χεις κυνηγήσει
δεν είναι Γιαμερσούδα μου,δεν είναι που δεν σ'έχω
αυτό το ξεπερνάω ..το άλλο δεν αντέχω..

Της έμπνευσής μου τα πουλιά ,γίνανε καρακάξες
και κάνουν <<κρα>>οι ρίμες μου ΩΙΜΕ! Αμέρσ… Συνέχεια

Νομίζω η τέχνη με στερήθηκε γι'αυτές!
Τα έμμετρά τους με παρέσυραν σα φύκια..
οι φύτρες θάλασσα του νου στην άμμο ρίζες
ξεραμένες διπλωθήκαν κι άλλο δεν είχε
να θαυμάσει η ψυχή παρά μια Αmersa
και μια μάνα από σαρδέλα.
Φάνηκε σαν αναλαμπή κωλοφωτιάς
με τις εξαίσιες φωνές του υπερπέραντος
ΩΔΗ ,να κολυμπάει μες τους ήχους των αυγών
που'ταν πουλιά να γεννηθούν
κι έχουν τσουγκρίσει οι κορυφές τους στη σελήνη.
Μοίρες οκτάποδες κεντρίσαν με,
τα μάτια και μου ανοίξανε πλιγές ..έρωτα νώτα
να νιώσω έλξη… Συνέχεια

Σου δίδασκα και με γλυκοκοιτούσες,
μια τσίχλα πάντα με τα χέρια ξετανούσες,
φορούσες φούστα κλαρωτή μπορδώ μπλουζάκι,
έκρυβε ο φιόγκος των μαλλιών σου όλο το χάρτη.

Μήπως θυμήθηκες ποιος είμαι ;;;τ'όνομά μου;;;
φούσκωνες φούσκες μπρος τα μάτια τα δικά μου,
μου'χες κολλήσει μια φορά τη μύτη Αμέρσα.
τριντέντ με δυόσμο κι από έξω κι από μέσα.

Δεν θα το μάθαινες ποτές σου θησαυρέ μου
όμως με πρόδωσε η ξαδέλφη η καταδότρα,
χαζή χαζή μα λέει αλήθεια για την κάρια
γι'αυτό σ'ανέλαβε..να μείνεις στο σκ… Συνέχεια