απ'της ψυχής μου το ιερό ως της ζωής μου το μπουρδέλο.. πηγαινοέρχομαι

Όταν φτάνεις ιδρωμένος στην πηγή,
μα δεν έχει απομείνει στάλα για σένα
και η πόρτα που χτυπούσες παράφορα,
μαθαίνεις πως ανήκε σε κουφό..
Μόλις ανακαλύπτεις πως
δεν έχεις φτάσει στον πάτο,
έχει για σένα και πιό κάτω,
ή όταν αντιλαμβάνεσαι,
πως η ευτυχία έχει όρια
και εγκλωβίστηκες μέσα τους.
Η ψευδαίσθηση ασφάλειας
ενός μίζερου δεσμού.
Η στιγμή που χάνεσαι
σε έναν ειλικρινή οργασμό.
Απλές ανθρώπινες στιγμές ίσως..
Για κάποιους όμως είναι
μικροί καθημερινοί θάνατοι..

στον ύπνο μου είδα
λεωφόρους στρωμένες με νεκρές καρδιές
και εγω θρηνούσα ξεχωριστά για την καθεμία
πεσμένη στα γόνατα
ψάχνωντας για την δική μου
γεμίζοντας λεκέδες
λεκέδες στην ταπετσαρία
και στην ξεσκισμένη μου αθωότητα
το μυαλό μου
λεκέδες
και έπειτα ένιωσα για λίγο
τη γεύση σου
λευκότερη κι απο δόντι φαντάσματος
ξέθωρη
αχ να με ξύπναγες
μα ήταν οι φίλοι
με ελαφρά ταρακουνήματα
κρατώντας μισοάδεια μπουκάλια
και μεγάλα τσιγάρα
η μόνη μας παρηγοριά
όλοι λυπημένοι
με οδοστρωτήρες μέσα τους
πάρε… Συνέχεια

Θέλω να γράψω
ένα τραγούδι
που να μη λέει τίποτα
μα να τρυπώνει
στα μυαλά των ανθρώπων
ανύποπτα

Θέλω να γράψω
ένα τραγούδι
που να αρέσει σ'όλους
να το ακούν
οι γκόμενες λικνίζοντας
τους κ*λους

#
Ένα τραγούδι που να λέει
για όλων την καψούρα
πως ήμουνα καλό παιδί
και εσύ ήσουνα χαμούρα
#

Θέλω να γράψω
ένα τραγούδι
με μέση αρχή
και τέλος
σαν το ακούν να καίγονται
απ'του έρωτα το βέλος

Θέλω να γράψω
ένα τραγούδι
που θα με κάνει πλούσιο
κι ας είν' σε κάθε στίχο του
πέρα για πέρα
ανούσιο

Είσαι σκληρό ναρκωτικό
κι ας μην το ξέρεις πόσο
απ'τη γλυκιά μαστούρα σου
δε θέλω να γλυτώσω

Στο σύστημά μου έχεις μπεί
και θα με καταστρέψεις
να ξες οτι θα τρελαθώ
άμα μαζί μου παίξεις

Μωρό μου είσαι σαν τη πρέζα
μιά μέρα θα μ'αφήσεις τέζα
για σε 'κοψα τον αργιλέ μου
και βρίσκουν πιά οι φίλοι μου
άδειο τον τεκέ μου


Χασίσι κόκα και λοιπά
ας κάνουνε οι φίλοι
εγώ θα μαστουριάζω πιά
μον' με τα δυό σου χείλη

Μωρό μου είσαι σαν τη πρέζα
μια μέρα θα μ'αφήσεις τέζα
και που το ξέρω δε με νοιάζει
κά… Συνέχεια

Σε αποφθέγματα του δεκαπεντάλεπτου
βασίζεται η υπαρξή μου

βρίσκω τον Έρωτα
σε στιχάκια του κώλου
βρίζω τον Έρωτα
στη μανία της στιγμής
και στην απόγνωση του πάντα

κάθε σελίδα
και τάφος ανοιχτός
ο Θάνατος παραμονεύει
πίσω απο αναπάντεχες αλήθειες
κάτω απ'τη σπασμένη μύτη του μολυβιού

άδειασα συναισθήματα στις λέξεις
μα αυτές που ξέρω πιά δεν φτάνουν
έχω φτωχό λεξιλόγιο παναθεμά με
κι οι δαίμονές μου είναι ρουφιάνοι
ακόμα κι έτσι
μπορούν τόσα να μαρτυράνε

πίνω στην υγειά όσων κυνήγησα
όσων απέ… Συνέχεια