Σελίδα τού μέλους nikosro

«Περισσότερο ανδρείος είναι εκείνος που νικά τις επιθυμίες του, παρά τους εχθρούς του, διότι είναι πολύ δύσκολο να νικήσει κανείς τον εαυτό του.»
Αριστοτέλης



Ο πόλεμος μόλις άρχιζε.
Δεν ήταν ένας συνηθισμένος πόλεμος, ήταν κάτι το διαφορετικό. Ήταν μια προσωπική μάχη με τις σκοτεινές δυνάμεις του εαυτού του.
Στην αρχή, εκείνος, είχε δειλιάσει και έψαχνε δικαιολογίες για την αποτροπή ενός τέτοιου ενδεχομένου.
Όμως κάτι μέσα του τον τυραννούσε, δεν τον άφηνε να κοιμηθεί τα βράδια, να φάει γαλήν… Συνέχεια

Πνοή ανέμου, πρωινό.
Σε τρεις στιγμές αριστερά ο χρόνος καταγράφει
Παλάτζο πλοίου που εναγκαλιάζει υδάτινους γλάρους.
Αύρα φθινοπώρου, πρωινό…..

Πνοή ανέμου, μεσημεριανό
Σε δυο στιγμές δεξιά ο χρόνος καταγράφει,
Θεών μορφές που βίαια προσπαθούν να ορθώσουν ανάστημα,
μέσα από κιούπια πήλινα, σε μια χούφτα γης.
Αύρα φθινοπώρου μεσημεριανό……

Πνοή ανέμου, βραδινό
Για τούτη τη στιγμή ο χρόνος καταγράφει.
Στείρα τα μάτια μου, ξερή ψυχή, στεγνή……
Κέντρο στο κέντρο του κόσμου!
Στο ένα μέτρο πλάι μου,… Συνέχεια

Μια καντάδα που ακούω
με στο φως και στον ήλιο
Ένας ήχος που σβήνει,
και μια αγάπη που μένει
ένας απόηχος μακρύς,
μια μουσική.

Οι αλήθειες μου, τώρα
ξυπνούν και φωνάζουν
ένα κλάξον που βίαια
μου τρυπάει τη σιωπή.
Ο ήχος που σβήνει μια αγάπη που μένει,
μια αγάπη αληθινή.


10/05/02
11:55 το πρωί
Αντιφίλου και Δ. Αιγινήτου γωνία

Από τον κόσμο των χάρτινων λουλουδιών
έως τη πόλη των χάρτινων δρόμων
και τη γειτονιά των χάρτινων ανθρώπων,
μια «καλημέρα» χάρτινη αληθινή.

Από την ώρα των χάρτινων δεικτών
έως την δύση του χάρτινου ήλιου
και τη νύχτα του χάρτινου φεγγαριού,
μια «καληνύχτα» χάρτινη μα αληθινή.

10/05/02
Αθήνα

Ίσως ένα από τα σπουδαιότερα ποιήματα που γράφτηκαν ποτέ!

Είπες:"Θα πάγω σ'άλλη γη, θα πάγω σ'άλλη θάλασσα.
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή.
Κ'ειν'η καρδιά μου-σα νεκρός-θαμένη.
Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μείνει.
Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα".

Καινούργιους τόπους δεν θα βρεις, δε θαβρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθε… Συνέχεια