Σελίδα τού μέλους elena351

Σήμερα τ᾽ όνειρα ξύπνησαν όλα πολύ τσαλακωμένα
δεν είχαν ώρα ούτε μιά γουλιά καφέ ν᾽ απολαύσουν
κοιτάζουν τ᾽ απέραντο της θάλασσας δακρυσμένα
ψάχνουν μία αδιέξοδο μόνα τους ν᾽ αποδράσουν ...

Τα σκονισμένα ενδύματά τους ἐδειχναν
πώς μάλλον όλη τη νύχτα περπατούσαν
στης νύχτας το χαμόγελο παλμό έπαιρναν
μα στη φρεσκάδα της αυγής εκείνα ξεψυχούσαν.

Ρακόμελο να τα πότιζα απο τα δικά σου χείλη
απο το κορμί σου αγιασμό μήπως εγώ τα σώσω
να τους χαρίσω πασχαλιά λουλούδι τ᾽ Απρίλη
και να τους πώ ,καλώ… Συνέχεια

Mάιος μήνας άνοιξη , μα μέσα μου χειμώνας
τα μαραμένα πέταλα μιάς όμορφης ανεμώνας
να σε θυμίζουν ...
χαίρεται η φύση φορά τα γιορτινά της
ο ήλιος χαρίζει φώς , στης καρδιάς τα σκοτεινά της ...
που τουρτουρίζουν ...

Σήμερα γιορτή και για μένα , κι εγώ γιορτάζω
τί όμορφα τα κόκκινα τριαντάφυλλα στο βάζο
να σε θυμίζουν ...
νοιώθω όμως μιά λύπη , η χαρά απουσιάζει
ευχές απο παντού - Χρόνια πολλά η ψυχή φωνάζει ...
τα μάτια δακρύζουν ...

Απο μακριά φωνάζω σ᾽ αγαπώ ...να σε κεράσω
όλα μου τ᾽ όνειρα… Συνέχεια

EYXOMAI ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !!!

Βαριά τα βλέφαρα ακολουθούν τη μνήμη
σ᾽ ένα ταξίδι στο νησί των αναμνήσεων
ξεθωριασμένα όλα χωρίς καμμία φήμη
αποτυπώματα δακρύων , σκελετοί αισθήσεων.

Ηταν κούφια της αγάπης η αντάρα
η αντοχή κρόσια στον άνεμο ξεφτισμένα
έσερνα πάνω μου της μοίρας μου κατάρα
την ψυχή μου στα πέντε βήματα τη στημένα.

Βουβό το βλέμμα στα ολόμαυρα ντυμένο
πενθεί τον έρωτα που έφυγε νωρίς
ένα ξημέρωμα πήρε το πρώτο τρένο
οι λεπτοδείχτες στο ρολόι έδειχαν τρείς.

Μονάχη τώρα η ψυχή κουρελιασμένη
σκύβει να ξεσκονίσ… Συνέχεια

Συντρίμμια πλέον τ 'όνειρα
νύχτα βαρύ σκοτάδι
κι ούτε ένα χάδι
παντού αστραπές λασπώνερα...


Σκιές ολόγυρα με κυκλώνουν
με τυλίγουν σε πάχνη
σενάρια η μνήμη φτιάχνει
οι αναμνήσεις πονούν ματώνουν...


Οι συγκαιρίες κάνουν πλεκτάνη
τα σωθικά αιμορραγούν
τα βήματά σου αργούν
η καρδιά φωνάζει έλεος φτάνει...


Ασυνάρτητες λέξεις ακούγοντε ψιθυριστά
στον καθρέφτη ένα χαμόγελο χλωμό
ταμένη η ψυχή στου έρωτα το βωμό
το σ' αγαπώ βγαίνει συλλαβιστά...


Το πάθος κερί αναμμένο
η φλόγα της ψυχής τρεμοσβή… Συνέχεια