UtopiaZone

Άρης Μανουράς
  • Άντρας
  • Ηράκλειο-Κρήτη
  • Ελλάδα
Κοινή χρήση 

Φίλοι τού μέλους Άρης Μανουράς

Μουσική

Γίνεται φόρτωση...
 

Αυτός υποτίθεται πως είναι ένας έξυπνος τίτλος...

Ληφθέντα δώρα

Δώρο

Ο χρήστης Άρης Μανουράς δεν έχει λάβει ακόμα δώρα

Προσφέρετε ένα δώρο στον χρήστη Άρης Μανουράς

Πρόσφατες δραστηριότητες

Ο/Η jeanbattiste σχολίασε την καταχώριση ιστολογίου 'Τα Κονσέρτα Των Ψυχών' του/της Άρης Μανουράς
terastia evaisthisia!!!!!!
Αύγουστος 21
Μάρτιος 8

Πυγολαμπίδες - Γκρίζα Ωδή

Παγώνω τις νύχτες που κλαίει ο Θεός και οι στάλες του σβήνουν αστέρια
Στην κύκνεια λάμψη εσπέριες σιγούν και σφραγίζουν γελώντας τα αιθέρια
Ριγώ γκρίζες μέρες που ο χρόνος σιωπά και της νιότης το γκέμι δαγκώνει
Στου χάους το λιόγερμα σκιές αντηχούν για όσους φεύγουν και καίγονται μόνοι

Στου μένους τα λάβαρα μπρος αλυχτώ γιγαντώνω το βλέμμα σαν μέθη
αλήθειες μισές τον αιώνα αψηφούν και ματώνουν τα αναρχα ψεύδη
Κοπαδια φτερά παραγγέλνω Θεέ μα εσύ ‘σαι φηλά, δεν θ’ ακούσεις
και μέσα στους ρόζους των δυο μου χεριών περιμένω το δάκρυ να λούσεις

Αρπάζω κι εγώ το δικό μου σταυρό, ποιο δικαίωμα να χω στη λήθη
Τόσα χρόνια αγέραστη είναι η γη χίλια χρόνια ακούραστοι οι μύθοι
Καρφώνω το βλέμμα βαθιά στη ζωή προειδοποίηση πως θα νικήσω
γκριζάραν οι κρόταφοι, ο τάφος καλεί, τη γραφή του εγώ θα τη σβήσω

Κάποια μέρα δεν θα μαι εδώ να γελώ κι όπου γέλασα θα ν’ το κενό μου
κι οπού αγάπησα δάκρυα θα μείνουν μικρά να ζεσταίνουν την αύρα του δρόμου
ροδοπέταλα θα ‘χω καρφιά στο λαιμό και η γη που πατούσα θα μ’ έχει
αιώνιο σύντροφο εκεί στα υγρά και κουβέντες αέναες θα πλέκει

Θα ξαναρθω μια μέρα αδερφέ ουρανέ, μια λάμψη θα είμαι στον ήλιο
να φωτίζει, να σώζει αυτούς που αγαπούν το σημάδι της νύχτας στο Σείριο
Μια κιθάρα να έχω μαζί μου στη γη να χαϊδεύω απαλά τις χορδές της
στης δονήσεις γλυκά θα σαλεύει ο καιρός και αργά θα μαδάει ο ασβέστης

Παγώνω τις νύχτες Θεέ μου σαν κλαις μα ο γέρος ποτέ δεν νικάει
τα ανήμπορα οστά μαριονέτες γενούν και το γκρίζο την τέφρα ζητάει
Ριγώ άδειες μέρες που ο χρόνος σιωπά και της νίοτης το γκέμι δαγκώνει
Στου χάους το λιόγερμα σκιες αντηχούν για όσους φεύγουν και έρχονται μόνοι

Φωτογραφίες τού μέλους Άρης Μανουράς

Γίνεται φόρτωση...

Ιστολόγιο τού μέλους Άρης Μανουράς

Άρης Μανουράς

Τα Κονσέρτα Των Ψυχών

Βόλτα στον κήπο με τις νότες έκανα και σήμερα.
Κι όπως απαλά χτυπάν της άρπας οι χορδές
έτσι φυσούσε αεράκι για να μου φέρει τις οσμές
από τα τριαντάφυλλα του κιθαρωδού,
του βιολιού τα ροδοπέταλα
και το θλιμμένο φλάουτο του γιασεμιού.
Όλοι μαζί μου τραγούδησαν την καλημέρα τους
και μου έστειλαν την σιωπηρή προειδοποίηση
από το ανεμικό χώμα του βιολοντσέλου.
Μου ‘λεγε πως σε λίγο ο αέρας θα γυρίσει
και πως τυφλά τα κύματα της λήθης
παραμονεύουν να σκεπάσουν τον κήπο.
Η απάντηση πληρωμένη
ορκίστηκ… Συνέχεια

Καταχωρήθηκε στο 4 Οκτώβριος 2008 στις 12:06 -- 3 σχόλια

Άρης Μανουράς

Στην Ενδοχώρα Της Λήθης

σύμπαν παρανοϊκό ένα για ποιήματα γράφει να είδε το κάποιος συνεχές χρονικό στο παλινδρομεί ότι φημολογείται που ηλεκτρόνιο το εκείνο σ’ αφορά όσον Κι. σεπτό τι κάθε όπως της ύπαρξής της τραγικότητα την και πεπερασμένο το με συμφιλιωθεί να εντροπία η και της κλουβί το απ’ ζωντανή βγήκε που Σρόντιγκερ του γάτα τυχερή την χαϊδεύοντας ανασάνει ν’ Χάϊζεμπεργκ ο μπορεί Τότε .αποτέλεσμα τ’ Πλανκ του κλάσμα στο τοποθετήσει να και Θεού του ζάρια χαμένα τα βρει να κάποιος είναι ελπίδα Μόνη .τους γραμμές… Συνέχεια

Καταχωρήθηκε στο 4 Οκτώβριος 2008 στις 12:05 --

Άρης Μανουράς

Χτύποι του λεπτού

Κι αν των ανθρώπων η αγάπη μετριέται σε στιγμές
Πόσα ρολόγια στη ζωή έχουν χαλάσει
Στους δείκτες τους ταξίδεψε του φεγγαριού η χάση
Πάνω στους χτύπους σάλπαρε για του όρμου τις ρωγμές

Σε πόσες λεύκες γράψαν σ’ αγαπώ
Δάκρυα που στεγνώσαν και τώρα πια μισιούνται
Χέρια πιαστήκανε σφιχτά μα τώρα λησμονιούνται
Και έχει μείνει η αφή πάνω στου χρόνου τη γραφή
Την βλέπουν και λυπούνται

Ψυχή μου χόρεψε πάνω στις στάχτες σου και πέτα
Κι αν μες στο λίκνισμα γυρίσεις να με δεις
Έχω βραδιάσει, δεν σε ξέρω… Συνέχεια

Καταχωρήθηκε στο 4 Οκτώβριος 2008 στις 12:05 --

Άρης Μανουράς

Στ' Απόβραδου Τη Σέπια

Κρύσταλλα μάζευες στη χούφτα και σεργιάνιζες
Γυαλί λιωμένο, πετραδάκι και κοράλλι
Στων αχινών τις πρώτες στάλες αίμα δάνειζες
Μπήκε για πάντα στην ψυχή σου τ’ ακρογιάλι
Κι όταν οι γκρίζοι σε γυρεύανε στα κύματα
Εσύ τα λέπια σου φορούσες και χανόσουν
Να μη λερώσεις τ’ ακρογιάλι σου με βήματα
Και του ιππόκαμπου το γέλιο ν’ απαρνιόσουν
Μα ήρθαν μια μέρα γκρίζα δίχτυα να σε πιάσουνε
Και το τραγούδι της σειρήνας να σου κόψουν
Γόβες σου φόρεσαν τα λέπια να χαλάσουνε
Κι ένα στεφάνι στα μαλλιά σου να κα… Συνέχεια

Καταχωρήθηκε στο 4 Οκτώβριος 2008 στις 12:03 --

Άρης Μανουράς

Η Πέτρα

Κάποιοι τον φωνάζαν πέτρα και κάποιοι ουρλιαχτό.
Όμως ποτέ κανείς δεν είπε τ’ όνομά του.
Οι τυφλοί τον ‘λέγαν πέτρα αντανακλώντας το κενό της ύπαρξής τους
και οι σοφοί τον φωνάζαν ουρλιαχτό,
απ’ τη θλίψη που κρατούσε σαν προσευχή και φυλαχτό
ανήμπορος να την ψελλίσει στον άπειρο κόσμο.
Με παλέτα του την γνώση
προσπαθούσε να ζωγραφίσει πόρτες για τα όνειρά του,
να σκεπάσει με το σεντόνι των αριθμών τους φόβους του
και να ευλογήσει με την λογική κληρονομιά του όσους ήθελε να τον αγαπάνε.
Μάτια στρ… Συνέχεια

Καταχωρήθηκε στο 4 Οκτώβριος 2008 στις 12:03 --

Πίνακας σχολίων (7 σχόλια)

Πρέπει να είστε μέλος του UtopiaZone για να προσθέσετε σχόλια!

Γίνετε μέλος σε αυτό το κοινωνικό δίκτυο

Στις 17:23 την 20 Δεκέμβριος 2008, το μέλος απατεώνας είπε...
καλησπερα
ακομα να βρω ακρη εδω... αλλα οκ
τα λεμε, να ξερεις σε διαβαζω οποτε μπορω
Στις 12:06 την 22 Οκτώβριος 2008, το μέλος Άρης Μανουράς είπε...
Δεν έχω λόγια να σας ευχαριστήσω για τα καλά, υπερβολικά όμως λόγια! Δεν ξέρω αν είναι γεννημένος καλλιτέχνης αλλά σίγουρα ρέπω προς τα κει Katiousa. Προς "κανένας", thanx friend! το pan ήταν άθλιο όπως και το reverb λόγω απειρίας στη χρήση Cubase τότε!
Στις 21:59 την 20 Οκτώβριος 2008, το μέλος Katiousa είπε...
Βρε Αρη... τι κομματαρες ειναι αυτες που εχεις ανεβασει παιδι μου!!!
Κολλησα ν ακουω τα τραγουδια στον πλεϊερ σου...
Και στα ελληνικα που δεν σε ειχα ξανακουσει....Απαιχτος!
Και να σε διαβαζει κανεις, σκετη απολαυση ειναι!
Τι να πω... Σιγουρα γεννημενος καλλιτεχνης!!!
Στις 11:22 την 4 Οκτώβριος 2008, το μέλος Άρης Μανουράς είπε...
Καλώ σας εβρήκα λοιπόν κοπέλια! Καλά να περνάμε με πολλή καλή δημιουργία, υγεία και καλή ζωη!
Στις 16:27 την 3 Οκτώβριος 2008, το μέλος Δήμητρα είπε...
Απο εδώ μας έλειπες! Θέλω να ξέρω ποιός σε κάλεσε να γίνεις μέλος και εδώ... Κακό μπελά σε βρήκαμε!
Καλωσόρισες φιλαράκι μου...χεχεχε
Στις 23:13 την 2 Οκτώβριος 2008, το μέλος Katiousa είπε...
ΚΑΛΩΣ ΤΟΝ ΑΡΗ!!!
Στις 17:57 την 2 Οκτώβριος 2008, το μέλος flyingcat είπε...
αρη καλως ορισες στην παρεα μας
ειμαι ο γατουλης φιλος απο τη μακρινη αιτη
κατσε και απολαυσε την παρεα μας
εδω περναμε καλα !!!
 
 

Πληροφορίες

poihtikh adeia poihtikh adeia δημιούργησε αυτό το κοινωνικό δίκτυο στο Ning.

Βίντεο

Σημειώσεις

ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΚΟΥΝΕΒΑ

Δημιουργήθηκε από τον/την flyingcat 28 Ιουν 2009 at 21:46. Τελευταία ενημέρωση: flyingcat 28 Ιουν.

ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΓΟΝΑΤΙΣΕΙ

Δημιουργήθηκε από τον/την poihtikh adeia 23 Ιουν 2008 at 23:42. Τελευταία ενημέρωση: poihtikh adeia Ιουν. 23, 2008.

ΜΗΝ πετάτε τα εισιτήρια !!!

Δημιουργήθηκε από τον/την poihtikh adeia 27 Μάι 2008 at 5:10. Τελευταία ενημέρωση: poihtikh adeia Μάι. 27, 2008.

Δημιουργήθηκε από τον/την poihtikh adeia 20 Μάι 2008 at 0:53. Τελευταία ενημέρωση: poihtikh adeia Μάι. 23, 2008.

 

© 2009   Δημιουργήθηκε από τον/την poihtikh adeia στο Ning.   Δημιουργήστε το δικό σας κοινωνικό δίκτυο

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Απόρρητο  |  Όροι χρήσης

Συνδεθείτε για να συνομιλήσετε
Technorati Profile