Σελίδα τού μέλους Pandora

Δε με ενδιαφέρει πως βγάζεις το ψωμί σου. Θέλω να ξέρω τι λαχταράς, κι αν τολμάς να ονειρευτείς την εκπλήρωση των επιθυμιών σου. Δεν με ενδιαφέρει πόσων χρονών είσαι. Θέλω να ξέρω αν θα ρισκάρεις να γυρέψεις σαν τρελός την αγάπη, τα όνειρα , την περιπέτεια της ζωής. Δεν με ενδιαφέρει ποιοι πλάνητες σχηματίζουν τετράγωνο με τη σελήνη σου. Θέλω να ξέρω αν άγγιξες το κέντρο της θλίψης σου, αν η προδοσία της ζωής σε έκανε πιο ανοικτό, ή πιο συνεσταλμένο και κλειστό, επειδή φοβήθηκες να πονέσεις κι άλλο. Θέλω να ξέρω αν αντέχεις να κοιτάξεις τον πόνο τον δικό μου και τον δικό σου, χωρίς να προσπαθήσεις να τον αποφύγεις, να τον απαλύνεις ή να τον γιατρέψεις. Θέλω να ξέρω αν αντέχεις τη χαρά, την δικιά μου ή την δικιά σου, αν μπορείς να χορέψεις ξέφρενα, και να αφήσεις την έκσταση να σε πλημμυρίσει ως τα άκρα των δάχτυλων χωρίς να μας νουθετείς να είμαστε προσεκτικοί, ρεαλιστές, χωρίς να συσκέφτεσαι τους ανθρώπινους περιορισμούς.

Δεν με ενδιαφέρει αν η ιστορία που μου λες είναι αληθινή. Θέλω να ξέρω αν μπορείς να απογοητεύσεις τους άλλους , για να μην προδώσεις τον εαυτό σου… αν αντέχεις την κατηγορία της προδοσίας χωρίς να προδώσεις την ψυχή σου.
Θέλω να ξέρω αν είσαι έμπιστος και άξιος εμπιστοσύνης. Θέλω να ξέρω αν μπορείς να δεις την ομορφιά ακόμα κι όταν τα πράγματα δεν είναι ευχάριστα, κι αν μπορείς να ζήσεις μέσα από την υπόσταση του Θεού.
Θέλω να ξέρω αν μπορείς να ζήσεις με την αποτυχία την δικιά σου ή την δικιά μου, και παρ’ όλα αυτά
Να σταθείς στην όχθη μιας λίμνης και να φωνάξεις στο ασημένιο φεγγάρι: «Ναι!»
Δεν με ενδιαφέρει που μένεις, ούτε πόσα λεφτά έχεις.
Θέλω να ξέρω αν μπορείς να ξυπνήσεις μετά από μια νύχτα θλίψης και απόγνωσης, εξουθενωμένος ως το κόκαλο, και να φροντίσεις τα παιδιά.
Δεν με ενδιαφέρει ποιος είσαι ούτε πως βρέθηκες εδώ.
Θέλω να ξέρω αν θα σταθείς μαζί μου στο κέντρο της φωτιάς χωρίς να δειλιάσεις.
Δεν με ενδιαφέρει που, με ποιον, έχεις μάθει όσα ξέρεις μέχρι τώρα.
Θέλω να ξέρω τι σε κρατάει ακέραιο όταν όλα τα άλλα γκρεμίζονται.
Θέλω να ξέρω αν μπορείς να μείνεις μόνος με τον εαυτό σου, κι αν πράγματι αγαπάς την παρέα σου τις άδειες στιγμές.
Art defins beauty or is the beauty itself trying to be exposed to the only and evanescent viewer, in the short glimpse of a life time Το σφάλμα Το σφάλμα είναι αυτό που μας σταματά από το να γίνουμε «τίποτα». Από την καθολικότητα του «εντάξει» . Την ισοπεδωτική ίσια γραμμή. Είναι ο τρόπος να δείχνει η Φύση το κουράγιο της. Αυτό που κρατά το νόμο σε ύπαρξη αντί για να τον αφήσει να εκφυλιστεί σε καθεστώς. Είναι ο τρόπος να ανοίγουμε νέες πόρτες εκεί που πριν βλέπαμε τοίχο. Το λάθος , το σφάλμα , έχει την ισότιμη και παράλληλα μοναδική θέση σαν αναπόσπαστο κομμάτι της δημιουργίας: είναι η «αρχή». Πριν το πρώτο βήμα πέφτουμε! Κι αν η ανθρωπότητα είναι ένα λάθος, έχει λόγο ύπαρξης. Είναι «εντάξει» να είσαι λάθος , να κάνεις λάθος, να είσαι διαφορετικός ή από άλλο πλανήτη. ............................................................................................................................... A democracy, like science, functions best only when all actions are open to question, and when we require the highest levels of
accountability. If there is a risk that politics is being placed above empirical truth on issues of vital national importance, inaction by
scientists may be unethical
GIVE ME SOME SUBSTANCE!