Σελίδα τού μέλους Béla Lugosi

Σου χάραξε η ελπίδα
τη μορφή
κι ας μην κατάφερες
ποτέ να ονειρευτείς

Σου σκέβρωσαν τα χρόνια
το κορμί
κι ας μη το φόρτωσες
με ενοχές και αμαρτίες

Σου θόλωσαν το βλέμμα
όσα κοιτούσες
και ας μην έβλεπες
πολέμους και γιορτές

Ποιος είπε
πως δεν είναι αμαρτωλός
ο χρόνος που σε θρέφει

Χρόνος αγέρας
χρόνος φορτίο
χρόνος ομίχλη

Χρόνος φονιάς
που σε σκοτώνει όταν γεννιέσαι
χρόνος που ψεύτικα
ονόμασαν ζωή.

Θάνατος οι σκέψεις
που ξυπνούν φόβους αταβιστικούς

το άγγιγμα χειλιών
που παγωμένα κρύσταλλα θυμίζουν

η ομορφιά
που ζει σε φωτογραφία ενθύμιο

τα χνώτα
που μας ποτίζουν πυρετό

Θάνατος οι θηλές
που τάισαν λακέδες δικτατόρων

το ωράριο 8-4
που παράγει καθυστέρηση

η κάμερα
που καταγράφει συνομιλίες

τα σκυλιά
που φυλάνε αυλές φονιάδων

Θάνατος το θολό βλέμμα
που κρύβει τα θέλω

η γλώσσα
που γλύφει ξένα χείλη

τα κορμιά
που ζωντανεύουν άδοξες νίκες

οι νίκες απέναντι
σε αδύναμ… Συνέχεια

Είδα τη μοναξιά μου
σε πάγκο μικροπωλητή,
ντυμένη παραμύθια

Είδα τα όνειρά μου
σε σκαλάκια βρώμικης γειτονιάς,
ντυμένα σύννεφα

Είδα τις ελπίδες μου
σε λασπόνερα βουτηγμένες,
ντυμένες μελαγχολία

Είδα τα θέλω μου
σε σπασμένους καθρέπτες,
ντυμένα καθυστέρηση

Είδα τις αγάπες μου
σε στρατιωτική παρέλαση,
ντυμένες ανάπηροι πολέμου

Είδα το κορμί μου
σε μαρμάρινο μουσείο,
ντυμένο αθώα σάρκα

Είδα το εγώ μου
στον πάγκο του χασάπη,
ντυμένο αίμα

Είδα κι εσένα εξέγερση
ντυμένη στα κόκκινα,
ακίνητη στα… Συνέχεια