Σελίδα τού μέλους Γιαννης Στιχακης

Μια κιθάρα χαλασμένη.

Μου πλήγωσαν τα δάχτυλα οι χορδές
αυτό το ρημάδι το τραγούδι δε λέει να τελειώσει
όσα από έρωτα και πόνο κι αν του χω δώσει
δε λεν να κλείσουν οι πιο βαθιές πληγές

κι ειν’ η κιθάρα μου μαζί μου βραχνιασμένη
οι νότες δεν μπορούν να ερωτευτούν το στίχο
κι αν τραγουδώ… Συνέχεια

Φονικό

Το άκουσμα σου στο σκαλί
τακούνι στο πρεβάζι
Άγγελος βάζει τη σιωπή
κι ο διάβολος τη βγάζει

Κι έγινε το άγριο σκηνικό
κανείς δεν πρόλαβε το φονικό

Ακούστηκε στη γειτονιά
δυσάρεστο μαντάτο
μια μπαλοθιά μια μπαρουτιά
κι ειν'όλα άνω κάτω

Κι έγινε τ’ άγριο σκηνικό
κανείς δεν πρόλα… Συνέχεια

Ο Μαύρος Καβαλάρης της ομίχλης .


Ο Μαύρος Καβαλάρης της ομίχλης
φέρνει κρυφά πάντα μαντάτο τραγικό
έρχεται εκεί από τα πέρατα της δύσης
κι έχει αέρινο γοργό τον καλπασμό

άλογο κατάμαυρο αλγερινή τη ράτσα
με σύννεφο ντυμένο κλεμμένο ουρανό
σταυρό σαν κέντημα έχει στα μπράτσα
και το δρεπάνι… Συνέχεια

Αφρικάνικο Λιοντάρι

Όλο βαριά μυρωδικά
στο σώμα σου απλωμένα
απ’ το σαφάρι σου έφερα
λιοντάρι να στο ντύσω

είχε στα δόντια του καρδιά
ανθρώπου σφηνωμένη
κι ενός αετού ανέμελου
τα όμορφα φτερά του

μιας λέαινας τον έρωτα
στα νύχια καρφωμένο
κι ενός καημένου κυνηγού
τα γκρίζα τα μαλλιά τ… Συνέχεια

Σ’ ένα ποτήρι μπύρα έριξα μία μικρή σχεδία
μ’ ένα κουπί τον άνεμο και τ άλλο με ναυτία

με πήγε μες το ζάλισμα στη μακρινή Τζαμάικα
με μια παρέα γερασμένα ωραία σάπιοκαΐκα

έριχνα ξερά φθαρμένα και παλιά τα δίχτυα
και κάναμε με πειρατές τρελά αλήτικα ξενύχτια

ήρθαν γοργόνες στη παρέα μα… Συνέχεια

Ποιος σέρνεται στα πόδια μας με λέπια και με νύχια
και μας καλεί με σφύριγμα σε μεταξένια δίχτυα ?

σαν της αράχνης τον ιστό λευκό το σπίτι του πλεγμένο
το κοίταγμα του, μέδουσας, σ 'αφήνει παγωμένο

το θύμα του ανέμελο κυλάει μες στη φωλιά του
και η στερνή του αναπνοή μες τη σφικτή αγκαλ… Συνέχεια

Το βαλιτσάκι που μου χάρισε η νιότη
το κουβαλάω όπλο με το χέρι το δεξί
έτσι η ζωή που μ ‘ έκανε στρατιώτη
να πολεμάω κάθε τι ... που με μισεί


κακό χαμπέρι τα σημάδια μου στη πλάτη
έτσι κι αλλιώς οι ξένοι με καλούν εγωιστή
όταν θα γράψω μια κηλίδα , του , δε πρέπει
στο βαλιτσάκι πάντα τ… Συνέχεια

Κίρκη !

Νιώσε με αρμένισμα από φύσημα τ’ ανέμου
σε τριγυρνώ σεντόνι στο ζεστό σου το κορμί
σαν δρασκελιά διπλή από όνειρο παρμένου
από λιβάνι αναμμένου και άρωμα καυτό κερί

με κεχριμπάρι στολισμένος σαν βιτρίνα
χρυσολουσμένος από πύρινες βροχές
και με σιρόπι έρωτα εχόρτασα τη πείνα
ν… Συνέχεια

Αγόρασα ένα ακορντεόν
τα πλήκτρα του σπασμένα
τ’ αγόρασα δυο ευρό
στα … παραπεταμένα

το έπλυνα και το ’ ντυσα
με χίλιες δυο κορδέλες
του φόρεσα και παπιγιόν
και καθαρές δαντέλες

στα γόνατα το κάθισα
σαν να ’τανε παιδί μου
να μου μιλήσει τ ’ άφησα
και άρχισε μαζί μου

………………………..

- μια ιστ… Συνέχεια

Ψυχή μου

Θ’ αφήσω τη ψυχή μου να πετάξει σα πουλί
να ταξιδέψει μακριά στα πέρατα του κόσμου
να δει τη μέρα πως γεννήθηκε ξανά η αρχή
απ’ την αρχή ότι κι αν έχεις φως μου δως μου

θέλω τον άνεμο μαζί της να με σπρώχνει
να παραβγαίνει με τη κάθε μου τη σκέψη
όλα τα σύννεφα τα γκρίζα να μου… Συνέχεια

Διαμάντια στη λάσπη κυλούν λερωμένα
μ’ ακόμα γυαλίζουν κι ας είναι θλιμμένα

σαν βάρος στη τσέπη τα είχα κρατήσει
αν κανείς το πιστέψει ποτέ μη μιλήσει
………………………………………….

τα πήρα στο χέρι μ’ αφού με πονούσαν
δε πίστεψα αστέρι μου , με αγαπούσαν
δειλά μου μιλούσαν , με παρακαλούσαν
………………… Συνέχεια

Μια ιστορία θλιβερή μ’ αληθινή

Τ' άσπρο σπιτάκι στο μαύρο βράχο
στέκει αγέρωχο μονάχο και καρτερεί
να ρθει να μείνει μια ψυχή που τo χει αφήσει
ένα δωμάτιο τελευταίο να του χτίσει
Τ' αμπέλια του τριγύρω μαραμένα
και τ' αγριόχορτα στο κήπο του ανθισμένα
ο κηπουρός του δεν είναι πια εκεί… Συνέχεια

Ένα μαχαίρι ξύλινο

Ένα μαχαίρι έφτιαξα από ξύλο για το γιο μου
μέρες με παρακάλαγε τις τύψεις μου να δει
και άρχισα στο νύχτωμα παρέα το καημό μου
στη κλίνη του ως το πρωί να το χει να το βρει


κομμάτι από δρυ που ναι σκληρό κι αντέχει
με το ρετσίνι του ζεστό επάνω να κυλά
θ… Συνέχεια

Έβαψα τα δάκρυα λίγο γαλάζια
έσταξαν σε θάλασσα κρύα πικρή
καρδιά και χέρια μείνανε άδεια
σε ένα χτύπο με ένα νόημα βαρύ

ο ουρανός παρακαλά να κλάψω
να μαζευτούν τα σύννεφα κοντά
ήρθε καιρός στο κάβο να αράξω
μια προσταγής φωνή από μακριά

μέρες που φλερτάρουν το σκοτάδι
νύχτες… Συνέχεια

Ο τελευταίος μου χορός

Ο τελευταίος μου χορός ας είναι ο Ζεϊμπέκικος
ας ειν βαρύς ας ειν σκυφτός ας ειν και πονεμένος
τον θέλω στο ξημέρωμα να μου ρθεί λαβωμένος

θέλω τις νότες του πικρές χαμένες κι απ’ τα ζάρια
θέλω τις χάντρες του ξανθές , γυναίκας παλικάρια

στου στήθους το ακούμπησμ… Συνέχεια

Ένα ταξίδι μαγικό μέσα στο χρόνο το τρελό είπα να κάνω
πήγα σε μέρη ως εκεί που είχα ζήσει σαν παιδί και παραπάνω


βγήκα συνάντησα καρδιές που είχα αφήσει από μικρές, μεγάλες
βρήκα και φίλους και γνωστούς και τις αγάπες τις παλιές και άλλες


στα σύνορα στα πέρατα σε μέρη αφανέρωτα γυρνούσα
τραγούδαγα στη ζάλη μου γυρ… Συνέχεια