οσο βαθεια κι αν βουταω παντα στα ρηχα θα κολυμπαω

Μια νύχτα παραδομένη στην κίνηση του δρόμου
μια νύχτα χωρίς υγρασία
μόνο ξηρή υπομονή
μια νύχτα σαν όλες τις άλλες
που δε μπορείς να μιλήσεις παρά μόνο με πέντε λέξεις
χωρίς στολίδια, χωρίς περιττά λόγια
λέξεις που γλιστρούν και χύνονται σαν διαλυμένες καρικατούρες

Ισορροπία πάνω στον κρυμμένο εαυτό
στην ξύλινη πόρτα της τυφλής απομόνωσης
τυφλόμυγα με τα κλειστά μάτια της αδιάφορης σιωπής
Που ξεκινά και που φθάνει αυτό το ταξίδι;

Κουβαλώντας την προκρούστεια σοφία
στη μέση της διελκυστίνδας
ακ… Συνέχεια

Κάποια στιγμή όλοι θα σ’ αφήσουν
Ο ύπνος θα ‘ρχεται κουλουριασμένος
Κι εσύ θα κλείνεις το στόμα σου
Να μη βγει η σιωπή
Από τα τόξα των ξεραμένων ματιών σου

Κάποτε όλοι φεύγουν
Ο ουρανός σκοτεινιάζει
Για να νυχτώσει την αναχώρηση
Πίσω από τις γρίλιες
Στην κόγχη περασμένων καλοκαιριών

Οι λέξεις θα χαθούν
Σαν κουμπιά
Δεμένα χαλαρά
Στα χέρια που μας άφησαν

Κάποτε όλοι φεύγουν
Ακόμα κι εκείνοι που δεν γύρισαν
Η ησυχία αναμετράται με τον κρεμασμένο χρόνο
Δίπλα στη ζέστη απ΄το καντήλι
Με το λάδι και… Συνέχεια

Έχει ο χρόνος ένα ξυράφι
κι όλο ξύνει τις πληγές
ξεραμένα ενθύμια στο γκρεμό της αναπόλησης

Έχει η μνήμη ένα χαρτί
χαράσσει απάνω του αυλάκια να κυλούν ποτάμια
δάκρυα σπαρμένα στο λυγμό μιας μουσικής

Έχει η ζωή ένα μαύρο χαμόγελο
να γελάει σαν κλάμα
σκοτεινή εικόνα σε ένα γαλάζιο, κρύο, ουρανό

Έχει η αλήθεια ένα καθρέφτη
να βλέπει πρόσωπα σπασμένα
ρωγμές σαν ψέμα σε μια ύπαρξη σκιώδη

Έχεις εσύ ένα όνειρο
να το κρατάς σφιχτά στη χούφτα σαν κοιμάσαι
ασφυκτικά δεμένο γύρω απ’ το λαιμό ενός κλαυ… Συνέχεια

Σε κοιτάζω από ψηλά
Όταν ο ήλιος πέσει θα γίνεις μια αναλαμπή αέρινη
για να σκεπάσεις κάθε σκοτεινή εικόνα που κατακάθεται
σα σκόνη παλιά
στο μυαλό μου
Περπατάς
Κι εγώ μαζί σου
Τα μάτια μου τρέχουν κυνηγημένα
η ίδια η ζωή περνά από μπροστά μου
Τα μαλλιά σου είναι πλεγμένα ανάμεσα σε δυο δάχτυλα
πορεύεται o ήχος της νύχτας με τον ήχο των βημάτων σου
τα δάχτυλα σου είναι το όπλο σου
δυο κάννες που στοχεύουν ψηλά στον ουρανό
η νύχτα είναι ο συνεργός σου
φορεμένη στα νεανικά κορμιά
κομμένα ρετάλια κ… Συνέχεια

Απόψε η νύχτα ντύθηκε γυναίκα
οι ζωές μας προσκυνούν τα μαύρα πέπλα
κι οι ματιές ακολουθούν να ανταμωθούμε
οι μαχαιριές γίναν ευχές να ενωθούμε

Τα αστέρια στα μαλλιά σου παιχνιδίζουν
τα μάτια μου στη νύχτα λαμπυρίζουν
και οι φωτιές σβήνουν πληγές αναστημένες
καίνε σα φάροι σε λιμάνια ξεχασμένες

Στα μάτια σου χαράζουνε δυο ήλιοι
Ανατολή και δύση˙ αντίποδες των αισθημάτων σε ένα σύμπαν που φοβίζει
Στα μάτια μου ένα δάκρυ ξεχειλίζει
ένα παράπονο πικρό σαν ένα βάρος στο λαιμό με αιχμαλωτίζει

Στις… Συνέχεια