Σελίδα τού μέλους AceOfSpades

Στον πόλεμο μαθαίνουμε πώς να κάνουμε κακό στον εαυτό μας
και στην ειρήνη , στους άλλους.
Στον πόλεμο που έχει ξεσπάσει μέσα μου
λιποτακτώ πλέον ατάκτως
μετέωρος ηγεμών μεταξύ του χάους και του ήμερου.

Μα οι ιδέες μου δεν με ακολουθούν.
Στέκουν εκεί, στις θερμοπύλες των αορτών
να φυλάττουν την καρδιά μου από τα τάγματα των Αθανάτων
κι απ' τα δρεπανηφόρα άρματα που ολοένα έρχονται.

Και όταν ο εφιάλτης μου
προδώσει τα σωθικά
οδηγώντας από μυστικούς νευρώνες τον εχθρό
οι ιδέες μου δεν θα υποχωρίσ… Συνέχεια

Εν δυνάμει κυνηγός
καταδιώκω λεπτότατες νότες που συνωστίζονται αθρόα ,
μετουσιωμένες σε ψήγματα χαρμόσυνου έαρ καθώς
δρασκελίζουν το ρήγμα, στο μεταξύ των οικημάτων μας
εγώ , μεσοτοιχία με την Εδέμ.
Στα χέρια κονιάκ πιθανότατα.

Πόσο σου άρεσε ο Σούμπερτ ..
Στην ανάλαφρη μποέμ ζωή σου ξεδιπλωνόταν ,
μια χάρη απελπισίας – αβάσταχτα ρομαντική .
Σε βλέπω .
Στην κοίτη του πιάνου να πλανάσαι ,
αόρατη εις στο μετέωρο μιας εντροπίας καλά υφασμένης ,
καθώς η μουσική σου κλαίει ως βρέφος ‘ συ γελάς .
Με… Συνέχεια

Κρυμμένο μες τα σωθικά , μαύρο αγέρι
πού ταξιδεύεις την καρδιά , σε ποια γνωστά μου μέρη ;
Μην της μιλάς για εκτάσεις όπου η θρησκεία ισχύει.
Μην της ανοίγεις τις πληγές με εικόνες μύριες.

Προτού μιλήσει η αρκάνα , τα μάγια λύνω
με το θειάφι στο δεξί , εξάγγελος τον κρίνο
ν… Συνέχεια

Θα πιω το χώμα της σκιάς και της στεριάς
Το αγιασμένο απ’τ’ ανάρια βήματά σου
Βαρυποινίτης τραγουδιού που ξετυλάς
Και ερημίτης στα εβένινα μαλλιά σου

Είσαι μιας κέρινης ημέρας η φωτιά
Άγραφος νόμος σ’ ένα στήθος χαραγμένος
Πνιγμένα άστρα θα ξεβράσει η νυχτιά
Θα πιω το χρώμα τους , φονιάς και ξεχασμένος

Είναι το δάκρυ του χαμένου Αργοναύτη
Στην άβυσσο του η καρδιά θα βαπτισθεί
Νέα φτερά θα ξεφυτρώσουν απ’ τη στάχτη
Θα σπαρταρίσει το φεγγάρι από ηδονή

Είναι το γέλιο του χαμένου Αργονα… Συνέχεια

Κάπου-κάπου με τον Nαυτίλο ερχόσουν
Εγώ άναβα τσιγάρα '
Εσύ τα έβλεπες από μακριά κι έβρισκες το δρόμο..
Τότε δεν υπήρχαν κλειδαριές στις πόρτες
κι ούτε διπλοί εαυτοί για να οχτρεύονται αναμετάξυ τους γι’ αφορμή.

Στο σπίτι είχα ένα παγκόσμιο ψυγείο.
Είχα πάντοτε μέσα μία φιάλη καλό… Συνέχεια