ΤΟ καλύτερο ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΠΟΤΕ

EL mejor MENSAJE QUE HE LEIDO…
ΤΟ καλύτερο ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΠΟΤΕ…
Εστάλη από Josep, Βαρκελώνη, Ισπανία
Μετάφραση Γεώργιος Σ. Βλάχος – 05 σελίδες
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
Η γυναίκα μου μού πρότεινε να βγω με άλλη γυναίκα.
‘Γνωρίζεις πολύ καλά πως την αγαπάς’ μου είπε μια μέρα ξαφνιάζοντάς με.
‘Η ζωή είναι πολύ σύντομη, αφιέρωσέ της χρόνο.’
‘Μα εγώ ΕΣΕΝΑ αγαπώ’ της είπα έντονα.
‘Το ξέρω. Εξίσου όμως αγαπάς κι εκείνη.’

Η άλλη γυναίκα, την οποία η γυναίκα μου ήθελε να επισκεφθώ, ήταν η μητέρα μου, χήρα εδώ και χρόνια. Όμως οι απαιτήσεις της δουλειάς και των παιδιών με ανάγκαζαν να την επισκέπτομαι αραιά και που.’
Εκείνο το βράδυ της τηλεφώνησα και την προσκάλεσα έξω σε δείπνο και μετά για κινηματογράφο.
‘Τι συμβαίνει; Είσαι καλά;’ με ρώτησε.
Η μητέρα μου είναι από τους ανθρώπους που εκλαμβάνει ένα νυχτερινό τηλεφώνημα ή μια αναπάντεχη πρόσκληση ως αρχή κακών μαντάτων.
‘Νόμιζα πως θα ήταν καλή ιδέα να περνούσαμε λίγο χρόνο μαζί’ της απάντησα. ‘Οι δυο μας μόνοι… Τί λες;’

Σκέφθηκε λιγάκι και απάντησε: ‘Θα το ήθελα πολύ.’

Εκείνη την Παρασκευή, καθώς οδηγούσα μετά το γραφείο για να πάω να την πάρω, αισθανόμουν περίεργα. Ήταν ο εκνευρισμός που προηγείται ενός ραντεβού… Και πώς τα φέρνει η ζωή, όταν έφθασα στο σπίτι της, παρατήρησα πως και η ίδια ήταν φοβερά συγκινημένη!
Με περίμενε στην πόρτα φορώντας το παλιό καλό παλτό της, είχε περιποιηθεί τα μαλλιά της και ήταν ντυμένη με το φόρεμα με το οποίο είχε εορτάσει την τελευταία επέτειο του γάμου της. Το πρόσωπό της χαμογελούσε, ακτινοβολούσε φως, όπως το πρόσωπο ενός αγγέλου.
‘Είπα στις φίλες μου ότι θα βγω με το γιο μου και όλες τους συγκινήθηκαν’ μου είπε καθώς έμπαινε στο αυτοκίνητό μου. ‘Δεν μπορούν να περιμένουν μέχρι αύριο για να μάθουν τα πάντα για τη βραδυνή έξοδό μας.’

Πήγαμε σε ένα εστιατόριο όχι από τα καλά, αλλά με ζεστή ατμόσφαιρα. Η μητέρα μου με έπιασε από το μπράτσο σαν να ήταν ΄Η Πρώτη Κυρία της χώρας.΄
Μόλις καθήσαμε, έπρεπε εγώ να της διαβάσω τον κατάλογο με τα φαγητά. Το μόνο που ΄έπιαναν΄ τα μάτια της ήταν κάτι μεγάλες φιγούρες.
Μόλις έφθασα στη μέση του καταλόγου, σήκωσα το πρόσωπό μου. Η μαμά μου καθόταν στην άλλη άκρη του τραπεζιού και με χάζευε. Ένα νοσταλγικό χαμόγελο πέρασε από τα χείλη της.

‘Εγώ ήμουν αυτή που σου διάβαζε τον κατάλογο, όταν ήσουν μικρός, θυμάσαι;’
‘Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να ξεκουραστείς και να μου επιτρέψεις να σου ανταποδώσω τη χάρη’ απάντησα.

Κατά τη διάρκεια του γεύματος είχαμε μια ευχάριστη συζήτηση, τίποτα το εξαιρετικό, απλά το πώς περνάει ο καθένας μας κάθε μέρα.
Μιλούσαμε για ώρες, που τελικά χάσαμε την ταινία στον κινηματογράφο.
‘Θα βγω μαζί σου την επόμενη φορά, αν μου επιτρέψεις να κάνω εγώ την πρόταση’ μου είπε η μητέρα μου καθώς την επέστρεφα στο σπίτι. Την φίλησα, την αγκάλιασα.

‘Πώς πήγε το ραντεβού;’ θέλησε να μάθει η γυναίκα μου μόλις μπήκα στο σπίτι εκείνο το βράδυ.
‘Πολύ όμορφα, σ΄ευχαριστώ. Περισσότερο κι απ΄ό,τι περίμενα.’ της απάντησα.


Μερικές μέρες αργότερα η μητέρα μου ΄έφυγε΄ από ανακοπή της καρδιάς. Όλα συνέβησαν τόσο γρήγορα, δεν μπόρεσα να κάνω τίποτα.

Λίγο καιρό μετά, έλαβα έναν φακέλο από το εστιατόριο όπου είχαμε δειπνήσει η μητέρα μου κι εγώ. Μέσα είχε ένα σημείωμα που έγραφε:
‘Το δείπνο είναι προπληρωμένο. Ήμουν σχεδόν βέβαιη πως δεν θα μπορούσα να παρευρεθώ, κι έτσι πλήρωσα για δύο άτομα, για σένα και τη σύζυγό σου. Δεν θα μπορέσεις ποτέ σου να αισθανθείς τί σήμαινε εκείνη η βραδιά για μένα. Σε αγαπώ!’

Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα τη σπουδαιότητα του να είχα πει εγκαίρως ‘ΣΕ ΑΓΑΠΩ’.
Συνειδητοποίησα ακόμη τη σπουδαιότητα του να δίνουμε στους αγαπημένους μας το χρόνο που τους αξίζει. Τίποτα στη ζωή δεν είναι και δεν θα είναι πιο σημαντικό από την οικογένεια σου. Αφιέρωσε χρόνο σ΄αυτούς που αγαπάς, γιατί αυτοί δεν μπορούν να περιμένουν.


Εάν ζει η μητέρα σου
………. Απόλαυσε τη στιγμή.
Εάν δεν ζει
…………………….. Να τη θυμάσαι.
Εάν έχεις μητέρα
……………. Προώθησε αυτό το μήνυμα.
Αμέσως θα κάνεις κάποιον να αισθανθεί κάτι για κάποια που ξέχασε, για αυτό το υπέροχο ον που αποκαλείται… ΜΗΤΕΡΑ!

Και να θυμάσαι πάντοτε:
Ο χρόνος ποτέ δεν συγχωρεί!
Ούτε μπορεί να γυρίσει πίσω.

Τέλος

Κοινή χρήση

▶ Απάντηση σε αυτό

Απαντήσεις σε αυτή τη συζήτηση

Permalink Απάντηση από το μέλος Δήμητρα στις 24 Μάιος 2008 στις 9:22: Με συγκίνησες πρωινιάτικα Ανδρέα μου...
Πραγματικά πολύ σημαντικό το μήνυμα που παίρνουμε.
Ας το κάνουμε και πράξη!
Φιλιά θαυματοποιέ μου.; ▶ Απάντηση σε αυτό

Permalink Απάντηση από το μέλος Ανδρέας Καραγιαννίδης στις 24 Μάιος 2008 στις 9:38: ....είναι που είσαι μανούλα μικρή μου...; ▶ Απάντηση σε αυτό

Permalink Απάντηση από το μέλος Δήμητρα στις 24 Μάιος 2008 στις 9:43: Μα είναι και που έχω μανούλα....:); ▶ Απάντηση σε αυτό

Permalink Απάντηση από το μέλος Ανδρέας Καραγιαννίδης στις 24 Μάιος 2008 στις 10:36: ...σωστό κι αυτό...!

Εεεεεεεεεεεεε

Είναι κόρη η Δήμητρα
μα είναι και μητέρα
και μπήκε η συγκίνηση
μες στην καρδιά της σφαίρα…; ▶ Απάντηση σε αυτό

Permalink Απάντηση από το μέλος Χριστίνα στις 25 Μάιος 2008 στις 19:24: Παιδιά πραγματικά, μπήκα να δω την συνέντευξη της Κικής Δημουλά και κατά λάθος έπεσα στο κείμενο αυτό κι έχω βάλει τα κλάματα!!
Δεν είχα σκεφτεί ποτέ να μπω να ψάξω για ποίηση, καθώς είναι κάτι μέχρι τώρα δεν έχω καταφέρει να μοιραστώ, τό'χω πολύ μέσα, πολύ "δικό" μου.

Ευχαριστώ για τη συγκινητική αυτή στιγμή Ανδρέα. Νά'σαι καλά.; ▶ Απάντηση σε αυτό

Permalink Απάντηση από το μέλος Εσχατος στις 28 Μάιος 2008 στις 11:18: Κάθε φορά που κάτι γράφεις αφήνει και κάτι στην καρδιά μου, και απο οτι καταλαβαίνω και στων υπολοίπων.
Θα επαναλάβω τον εαυτό μου και θα γράψω ξανα:
Εισαι ξεχωριστός άνθρωπος.
Σε ευχαριστω πολύ για αυτα που μοιράζεσαι με εμας ολους.

Χριστος Ανεστη !!!; ▶ Απάντηση σε αυτό

Permalink Απάντηση από το μέλος turtle στις 23 Ιούνιος 2008 στις 8:31: εισαι ξεχωριστός, και μονο που σκεφτηκες να στείλεις αυτό το μυνημα, σ ευχαριστώ!; ▶ Απάντηση σε αυτό

Permalink Απάντηση από το μέλος Χάρις Παναγοπούλου στις 23 Ιούνιος 2008 στις 13:10: Φίλε, Ανδρέα. Είναι το πιο εγκάρδιο μήνυμα που μπορεί να στείλει κανείς, στα πέρατα της γης. Αυτό το μήνυμα, πρέπει ν' ακουστεί μέσα από όλα τα Μέσα, ηλεκτρονικά και μη. Πόσο διαφορετικοί θα ήταν οι άνθρωποι, αν άνθρωποι ήσαν! Έκανα αίτηση να γίνεις και δικό μου φιλαράκι.; ▶ Απάντηση σε αυτό

Permalink Απάντηση από το μέλος Ανδρέας Καραγιαννίδης στις 23 Ιούνιος 2008 στις 18:14: ...σ' ευχαριστώ πολύ...!
Στείλε το μήνυμα παντού!!!; ▶ Απάντηση σε αυτό

Permalink Απάντηση από το μέλος Πανος στις 15 Σεπτέμβριος 2008 στις 18:16: Θαυμάσιο, να σαι καλά; ▶ Απάντηση σε αυτό

Permalink Απάντηση από το μέλος Gag Nik στις 18 Μάιος 2009 στις 13:46: Είναι καταπληκτικό!! Είναι πολύ ωραίο και διδακτικότατο!!!; ▶ Απάντηση σε αυτό

Permalink Απάντηση από το μέλος FRIKIO στις 12 Ιούλιος 2009 στις 1:37: Είναι πολύ βαθύ ! Αξίζει κάποιος να το ζει και να τό'χει στην θύμιση για ΟΛΗ την ζωή !
Να είσαι καλά !; ▶ Απάντηση σε αυτό